Siły van der Waalsa

Siły van der Waalsa są to oddziaływania międzycząsteczkowe bliskiego zasiegu tj do 0,5 nm. Przyczyną wystąpienia oddziaływania van der Waalsa są trwałe oraz wyindukowane momenty dipolowe w cząsteczkach lub - w przypadku oddziaływań dyspersyjnych - chwilowe asymetrie rozkładu ładunku w cząsteczce lub atomie.

Występują w kryształach wszelkiego typu (dominują w kryształach molekularnych), ponadto mają duże znaczenie m.in. w zjawiskach: adsorpcji, skraplania gazów, solwolizy.

Dzięki tym siłom muchy, żuki a nawet jaszczurki potrafią chodzić po suficie szkle lub porowatych powierzchniach lekceważąc prawa grawitacji.

Na zdjęciu obok pokazano w powiększeniu mikroskopu eklektronowego budowę łapek tych zwierząt. Okazuje się, że ich powierzchnię pokrywają mikrowłoski. Pomiędzy atomami, z których zbudowane są te mikrowłoski a atomami materiału, z którego zbudowana jest powierzchnia, po której chodzą, pojawiają się w wyniku chwilowej asymetrii rozkładu ładunku właśnie siły van der Waalsa. Chociaż siły te są bardzo małe, bo powstaja na bardzo małej przestrzeni, to jeśli powierzchnia byłaby większa to i te siły stałyby się znaczące.

W laboratoriach udało się stworzyć tego typu materiał. Jeden centymetr kwadratowy tego materiału pozwala na utrzymanie kilkuset kilogramów. Na 5 cm kwadratowych "plastra", o powierzchni zbudowanej z mikrowłókien, powieszono na suficie 1,5 tonowe auto> Zaś człowiek w rękawicach i skarpetach z takiego materiału może chodzić po szklanej ścianie i sufcie.
Właśnie te siły powstają w zolu kololoidalnej krzemionki i stanowią o jej niezwykłych właściwościach
.


 
Uwaga! Przedstawiony powyżej preparat jest kosmetykiem do pielęgnacji cery i skóry trądzikowej. Nie należy rozumieć, że może on zapobiegać lub leczyć jakiekolwiek choroby. Powyższe treści nie odwołują się do takich jego właściwości.